Używanych jest kilka standardowych średnic rur:
38 mm – świetlówki tradycyjne starszej konstrukcji (T12), trzonek G13
26 mm – nowsza generacja, najbardziej rozpowszechnione (T8), trzonek G13
16 mm – świetlówki miniaturowe (T5), trzonek G5
12 mm – najnowsza generacja świetlówek (T4)
7 mm – najnowsza generacja świetlówek (T2), trzonek G4,3
Ra, Wb, – współczynnik oddawania barw (CRI – colour rendering index). Praktycznie tylko światło dzienne, światło żarówek i lamp halogenowych dają możliwość pełnego rozróżniania barw (Ra=100). Źródła te charakteryzują się ciągłym widmem elektromagnetycznym (pełne pasmo). Większość lamp wyładowczych ma luki w widmie światła co ma wpływ na zdolność oddawania barw.
Przykładowo oznaczenie 18W/830/G13 opisuje świetlówkę 18 watową, Ra=80 lub więcej o temperaturze barwowej 3000 K na trzonku G13. tusz do Drukarek
Jest to lampa elektryczna mająca najczęściej kształt rury, pokrytej od wewnątrz luminoforem wypełniona parami rtęci i argonu, w której źródłem świecenia jest promieniowanie widzialne emitowane przez warstwę luminoforu pokrywającego wewnętrzną powierzchnię rury. Wyładowania zachodzące pomiędzy elektrodami wolframowymi zabudowanymi na końcach rury wytwarzają promieniowanie w zakresie widma niewidzialnego (promieniowanie ultrafioletowe) 254 nm. Odpowiednio dobrane luminofory przetwarzają to promieniowanie na promieniowanie widzialne o pożądanej barwie światła (dzienne, chłodnobiałe, białe lub ciepłobiałe).
Kompaktowa lampa fluorescencyjna zwana też żarówką energooszczędną lub świetlówką energooszczędnąPoza świetlówkami prostymi (liniowymi) istnieją jeszcze świetlówki kołowe, U-kształtne oraz świetlówki kompaktowe (tzw. żarówki energooszczędne) zintegrowane z układem zapłonowym i stabilizującym. Świetlówki takie mogą być montowane w miejsce tradycyjnych żarówek.
Druk wklęsły (druk wgłębny) – jeden z trzech podstawowych sposobów druku (obok druku płaskiego i druku wypukłego), stosowany zarówno w grafice warsztatowej, jak i poligrafii.
Druk wklęsły polega na tym, że miejsca drukujące są położone poniżej miejsc niedrukujących. Farba drukowa pokrywa najpierw całą formę drukową, po czym z miejsc niedrukujących jest zabierana raklem, a następnie farba pozostawiona w zagłębieniach jest przenoszona na podłoże drukowe.
Ogólnie rzecz ujmując, w technikach druku wklęsłego formy drukowe mają większą wytrzymałość w porównaniu z technikami z dwu pozostałych podstawowych sposobów druku, a co za tym idzie możliwe jest drukowanie większych nakładów z jednej formy drukowej, a często jest ono także szybsze.
Do druku wklęsłego zaliczane są następujące techniki graficzne:
warsztatowe: akwaforta, akwatinta, heliograwiura, mezzotinta, miedzioryt, miękki werniks, odprysk, staloryt, sucha igła
przemysłowe: rotograwiura, tampondruk
Zobacz też: intaglio, rycina, sztych.
Etykieta SSL lub SSE są nowoczesnymi rodzajami etykiety. Wykonane są na podłożu z tworzywa sztucznego jako kurczliwy rękaw, który nakładany jest na opakowanie, docinany i obkurczany pod wpływem temperatury, tak że ściśle przylega do opakowania (np. do szklanej butelki). Etykieta ta może też pełnić funkcje zabezpieczające na zasadzie plomby zabezpieczającej przed otwarciem produktu.
Druk – wielokrotne odbicie obrazu z formy drukowej na podłoże drukowe (np. na papier). Potocznie nazywana drukiem jest również każda kopia, czyli odbitka drukowa. Za druk uważa się również rozmaite techniki powielania tekstu i grafiki zaróno metodami tradycyjnymi, z użyciem maszyny drukarskiej lub nowoczestnymi metodami komputerowymi z użyciem komputerowych urządzeń peryferyjnych jak drukarki, plotery itp – aczkolwiek tego rodzaju odbitki powinno nazywać się wydrukami. Wkroczenie technik komputerowych do drukarń, wiążące się z wprowadzeniem druku cyfrowego, sprawiają, że coraz częściej przez druk rozumie się również wydruk dokonywany na skalę przemysłową za pomocą przystosowanych do tego maszyn drukarskich.
Farba – substancja powłokotwórcza służąca do ochronnego lub dekoracyjnego pokrywania powierzchni dowolnych przedmiotów. Może zalegać na ich powierzchni, lub nieznacznie wnikać w głąb. Składa się z substancji barwiących – najczęściej w postaci pigmentów oraz substancji dodatkowych: spoiw, wypełniaczy, rozcieńczalników, rozpuszczalników, a także substancji błonotwórczych, dyspergujących, konserwujących, opóźniających wysychanie, reagujących z podłożem itp.
Zazwyczaj substancji barwiącej towarzyszy wypełniacz, którego ziarna są o rząd wielkości grubsze od pigmentu. Rolą wypełniacza jest obniżenie ceny farby, poprzez powiększenie powierzchni zajmowanej w powłoce przez pigment, gdyż ziarna wypełniacza są oblepiane przez pigment. Tusze do Drukarek
Stosuje się również farby bez wypełniaczy, a jedynie składające z pigmentów. Ma to miejsce w szeregu przypadków: np. gdy chodzi o najwyższą jakość krycia i barwy, lub też odwrotnie – gdy pigment jest na tyle tani, że wypełniacz nie jest potrzebny (zwykle farby najniższej jakości), inną przyczyną braku wypełniacza może być farba, której głównym celem są inne zastosowania niż dekoracyjne – wtedy gdy pigment odgrywa rolę substancji czynnej – np. zabezpieczającej lub leczniczej.
Ze względu na ilość powłok farby, dzieli się je kolejno na: gruntujące, podkładowe, powierzchniowe.
Rolą farby gruntującej jest zapewnienie przyczepności do podłoża farbom następnym, oraz wyrównanie niewielkich nierówności. Jej warstwa jest na tyle gruba, że odcina także całkowicie ciemną barwę podłożą, co jest istotne w przypadku jasnych powłok powierzchniowych. Farba ta jest zwykle bardzo szorstka, a więc i matowa. Rolą farby podkładowej jest wygładzenie powierzchni farby gruntującej, zlikwidowanie jej porowatości, oraz zapewnienie przyczepności dla farby powierzchniowej, cechującej się bardzo cienką powłoką a często także specyficznymi właściwościami mechanicznymi.
Ze względu na zastosowanie, farby dzieli się głównie na: artystyczne (tworzenie dzieł sztuki) i malarskie (dekoracyjne pokrywanie powierzchni), oraz do zastosowań specjalnych (np. świecące, ochronne, lecznicze, wskaźnikowe, drukowe).
Ze względu na rodzaj spoiwa farby dzieli się na: akrylowe, celulozowe, kazeinowe, klejowe, krzemianowe (na bazie szkła wodnego), lateksowe, olejne, spirytusowe, wapienne, oraz na bazie całego szeregu rozmaitych żywic syntetycznych. Istnieją również farby bez spoiwa (jego funkcję spełnia wypełniacz lub pigment).
Istnieje również szereg farb posiadających obok pigmentów także barwniki.
Powłoki farbiarskie mogą być dodatkowo wykańczane powłokami lakierniczymi.
Druk – wielokrotne odbicie obrazu z formy drukowej na podłoże drukowe (np. na papier). Potocznie nazywana drukiem jest również każda kopia, czyli odbitka drukowa. Za druk uważa się również rozmaite techniki powielania tekstu i grafiki zaróno metodami tradycyjnymi, z użyciem maszyny drukarskiej lub nowoczestnymi metodami komputerowymi z użyciem komputerowych urządzeń peryferyjnych jak drukarki, plotery itp – aczkolwiek tego rodzaju odbitki powinno nazywać się wydrukami. Wkroczenie technik komputerowych do drukarń, wiążące się z wprowadzeniem druku cyfrowego, sprawiają, że coraz częściej przez druk rozumie się również wydruk dokonywany na skalę przemysłową za pomocą przystosowanych do tego maszyn drukarskich.